|
 |
September 2008
| Open Brief aan CDA, PvdA en CU |
|
| Maandag 15 september, 2008 |
‘Laatste kreet om vrijheid’
Geachte CDA, PvdA en CU fractie,
Afgelopen week hebben wij met verbijstering de debatten gevolgd over de product- en bedrijfsschappen.
De verbijstering is ontstaan omdat uw woordvoerders de principiële vragen niet hebben gesteld:
1) Waarom moet het ene bedrijf in Nederland wel verplicht lid zijn van een productschap en een ander niet. Óf schappen zijn goed voor onze economie dus alle bedrijven dienen lid te zijn van een productschap, óf zij zijn niet goed c.q. niet beter, dus wordt geen enkel bedrijf verplicht om lid te zijn. U kiest op dit moment voor willekeur én rechtsongelijkheid.
2) Waar het echt om zou moeten gaan is of product- en bedrijfsschappen leiden tot een hogere welvaart. Wij toonden u met cijfers aan dat het tegendeel het geval is. De schappen maken Nederland armer en leiden tot verlies van welvaart en weglekken van kennis. Uw woordvoerders hebben u wijs gemaakt dat schappen wel positief zijn. Maar hebben zij u ook cijfers laten zien? Dat kunnen ze namelijk niet omdat de cijfers aantonen dat schappen negatief werken. Hoe kunt u nu uw woordvoerders steunen als zij hun standpunten niet met cijfers ondersteunen. U als volksvertegenwoordiger bent toch verantwoordelijk voor het algemeen belang van Nederland?
3) Als de schappen tot een hogere welvaart zouden leiden en uw woordvoerders tonen dat aan, dan zou het toch logisch zijn om alle bedrijven van Nederland te verplichten lid te zijn van een schap, hen net als ons een hoge verplichte contributie te laten betalen en hen geen inspraakrecht, motierecht, stemrecht en kiesrecht te geven? Als machteloze en stemloze bedrijven goed zijn voor onze economie, dan maakt u hen toch allemaal machteloos en stemloos!
4) Ook hebben wij bij uw woordvoerders een beroep gedaan op het respecteren van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Hierin luidt Artikel 20:
· een ieder heeft recht op vrijheid van vreedzame vereniging en vergadering.
· niemand mag worden gedwongen om tot een vereniging te behoren.
Waarom worden wij gedwongen om lid te zijn van schappen terwijl uw fracties deze Universele Verklaring hebben laten tekenen door ons land? Zijn ondernemers dan geen inwoners van Nederland? Of beschouwt u ons als rechteloze 2e rangs burgers en zet u ons apart van de rest?
5) Tenslotte hebben wij uw woordvoerders met bewijzen gedocumenteerd, niet met kreten, laten zien dat er bij de almachtige schappen conflicterende belangen zijn, dat er regelrechte fraude met medeweten van de SER voorkomt, dat er jaarlijks door de dragende organisaties grote bedragen naar zichzelf worden gestort onder het mom van ‘projecten’ maar in feite zijn het subsidies, dat een van de grootste bedrijven uit de bloemensector in 2004 kritisch was en inmiddels bijna 1 miljoen aan subsidies voor verschillende ‘projecten’ heeft gehad die allen concurrerend zijn voor collega’s en die daarmee voor valse concurrentie zorgen, dat de schappen initiatieven ontplooien, in strijd met de wet, die private bedrijven ook kunnen doen, dat de schappen marketing plegen voor bedrijven die op jaarbasis meer dan 50 miljoen euro kosten en waarbij de verkoop van producten van onze concurrenten wordt gestimuleerd, dat we al onze met verplicht collectief onderzoek gevonden kennis op straat gooien zodat hij voor buitenlandse bedrijven gratis beschikbaar is, enzovoort, enzovoort. Geen van deze argumenten, die allen aantonen hoe schadelijk schappen zijn voor Nederland, heeft uw woordvoerders van gedachten doen veranderen.
6) Begrijpt u dat wij niet kunnen begrijpen hoe u als parlementariër de belangen van de bedrijven die verplicht lid moeten zijn van schappen en jaarlijks 250 miljoen verplichte contributies laat betalen waar niets voor terug komt, kan verkwanselen? Begrijpt u dat wij niet kunnen begrijpen dat u kennelijk een beleid stimuleert dat werknemers werkeloos maakt, kennis gratis aan concurrenten geeft en Nederlandse bedrijven verplicht reclame laat maken en betalen voor producten van hun buitenlandse concurrenten?
7) Kunt u begrijpen hoe beledigd wij zijn dat het Productschap Tuinbouw (PT) een terroristenbestrijder benoemt als voorzitter – wij mogen de man die wij betalen en moeten gehoorzamen namelijk niet voorstellen noch kiezen - enkel omdat wij mee willen praten? Ziet u eigenlijk wel hoe PT de bedrijven die verplicht lid moeten zijn van haar organisatie, behandelt? Heeft u ons ervaren als terroristen? Hebben wij ooit iemand iets aangedaan? Ziet u hoe de schappen u aan het lijntje houden met hun Code Goed Bestuur maar dat zij deze vervolgens op hun eigen wijze, kenmerkend voor iedere dictatuur, uitleggen?
8) Kunt u begrijpen dat wij niet begrijpen dat ons parlement een wet in stand houdt die in strijd is met de Rechten van de Mens?
Laat daarom dit duidelijk zijn geachte fracties: de opmerking van de heer J.J.van Dijk (CDA) dat hij het jammer vindt dat de debatten voorbij zijn is volkomen misplaatst. Als uw fracties deze week de schappen in stand houden begint de strijd pas: ‘you ain’t seen nothing yet’. Tot nu toe hebben wij altijd onze hoop gesteld op redelijkheid en argumenteren en wilden wij met alle politieke partijen goed overleg. Nu wij echter ondervinden dat het niet om argumenten gaat maar om macht, zullen wij na de stemming ook onze strijd daaraan moeten aanpassen en een macht moeten zoeken die neutraal is en hoger dan de uwe. U dwingt ons om onze strijd naar de volgende verkiezingen, naar onafhankelijke rechters én naar de EU te brengen. En wij zullen niet versagen dit te doen!
Als u, PvdA, CDA en CU, de dictatuur van de schappen institutionaliseert, hetgeen inhoudt dat wij verplicht lid moeten zijn van schappen maar geen inspraakrecht, motierecht, stemrecht en kiesrecht hebben, dan mag u zelf invullen hoe wij uiting moeten geven aan de ideeën, plannen, creativiteit en ontwikkeling van onze bedrijven. Als wij in Den Haag niet meer mogen debatteren en binnen de schappen niets te vertellen hebben, denkt u dat wij dan als makke schapen gaan zitten afwachten tot onze bedrijven failliet zijn?
Geachte heer Van Geel, mevrouw Hamer en heer Slob, denkt u dat?
Wij zullen strijden tot de laatste snik. Wij zullen doorgaan totdat we vrij zijn en we net als andere bedrijven zelf ons beleid mogen voeren. We zullen vechten tot we zelf mogen beslissen hoe we marketing doen en waaraan we onderzoeksgeld besteden. We zullen strijden om zelf te mogen beslissen hoe we gaan innoveren en op welke wijze we dan wel onze kennis beschermen. Totdat we dat allemaal bereikt hebben is deze strijd niet over en zijn de debatten niet voorbij. Vanwege het door u gevoerde beleid zal u bij de volgende verkiezingen dramatisch verliezen, immers de bedrijven zullen u massaal laten vallen. Wij zullen trachten het welzijn van onze bedrijven en de werkgelegenheid voor de werknemers opnieuw op de agenda te plaatsen. U dwingt ons dit te doen met uw collega-partijen – tegen onze zin want we zouden liever samen met alle politieke partijen naar een welvarender Nederland streven - die kennelijk werkgelegenheid en welvaart zwaarder laten wegen dan macht.
Onthoudt daarom de datum geachte fracties. 18 september 2008, de dag waarop u kunt kiezen om ieder bedrijf in Nederland zijn eigen keuzes te geven of om een deel van de bedrijven van Nederland te blijven ketenen. Dit is de datum waarop de debatten zullen beginnen als u ons niet van de dictatuur van de schappen bevrijdt.
Wij zullen die ketenen namelijk tegen iedere prijs verbreken.
Hoogachtend
Clemens Fischer
Voorzitter Stichting NVAF-Westwoud
http://www.agrarischmanifest.nl
|
 |
| Brief aan leden van de 2e kamer |
|
| Woensdag 3 september, 2008 |
Onderstaand bericht heeft de stichting Nieuwe Vrije Agrarische Federatie (NVAF) deze week naar alle leden van de Tweede Kamer gestuurd.
Vandaag om 13.30 uur zal het wetsvoorstel van minister Donner in de plenaire zaal worden behandeld.
Zal de tweede kamer vandaag kiezen voor economische vooruitgang en vrijheid voor ondernemers (NVAF Clustermodel, zie onze website) of kiezen voor achteruitgang door de oude situatie iets aan te passen?
Wij hopen u met deze informatie van dienst te zijn.
C.Fischer
voorzitter NVAF
http://www.agrarischmanifest.nl
NVAF
September 2008
Waarom Clusters werken
Geachte kamerleden,
Zo vlak voordat het wetsvoorstel voor wijziging van de Wet op de BO in stemming komt vragen wij nog eenmaal graag uw aandacht voor het volgende:
Na meer dan 50 jaar functioneren heeft deze wet, die gebaseerd is op een gedachtegoed uit de 19e eeuw, zijn tijd gehad. Wij gaan in deze brief niet in op de nadelen ervan, want wij hopen en verwachten dat u onze vroegere publicaties heeft gelezen. Onze strijd heeft geleid tot aanpassingen bij de Productschappen en op zich is dat een bewijs van ons gelijk. Toch heeft een productschap nooit met ons een gesprek willen aangaan. Dit bewijst dat tegelijkertijd de structuur dodelijk is voor kritische benadering van werkwijzen, nieuwe samenwerkingsvormen en creatieve ontwikkelingsprocessen. En dat nu is de crux van de problematiek en uitdagingen waarvoor wij staan in de 21ste eeuw. Deze eeuw is niet zomaar een eeuw. Zij heeft uitdagingen die we als land, maar zelfs als wereldwijde beschaving moeten overwinnen. Onze problemen zijn namelijk niet meer lokaal, maar globaal. Een aantal belangrijke uitdagingen zijn:
· Voedselcrisis
· Klimaatverandering
· Verdringing westerse productie en handel door andere (ontwikkelings)landen
· Dalende grondwaterpeilen
· Platteland > stedelijke migratie
· Tekort aan drinkwater
· Het kappen van de laatste wouden op aarde
· De groei van de wereldbevolking naar 10 B
Deze problemen zullen ons land op allerlei manieren beïnvloeden op een schaal die groter is dan welke voorstelling we ons ook maar kunnen maken. De vraag die u als parlementariër zich derhalve moet stellen is: ‘hoe kan ik Nederland zo goed mogelijk prepareren om ons in de komende eeuw door deze problemen heen te slaan, beter nog, kunnen wij deel hebben aan de oplossing daarvan?’
Onze strijd gaat niet over een productschap ja of nee. Onze strijd gaat over het type ondernemerschap dat u in staat acht om deze globale uitdagingen met enorme lokale impact te overkomen, beter nog, te verslaan. Dat is waar u deze week over stemt.
De productschappen zijn bedacht in de 19e eeuw om problemen op te lossen van de 19e eeuw. Denkt u dat dit ondemocratische model dat gebaseerd is op verplichte lidmaatschappen en waar, zo blijkt uit de geschiedenis van de laatste 50 jaar, niet één groot initiatief vandaan is gekomen, in staat is om de uitdagingen van de 21ste eeuw op te lossen? Als u denkt dat het antwoord daarop ‘ja’ is, stopt u dan hier met lezen en stem deze week in met alle voorstellen van Minister Donner die het systeem nog rigoureuzer maken. Als u twijfelt, leest u dan verder om te zien of dat wat de NVAF voorstelt wellicht meer kansen biedt.
De NVAF heeft een alternatief voorstel gedaan om te komen tot een andere samenwerkingsstructuur in Nederland: Clusters. Dit voorstel hebben wij gedaan na het inwinnen van talloze adviezen, het lezen van onnoemelijk veel studies en het kijken naar regio’s en landen die nu succesvol zijn. Het blijkt dat in alle gevallen het clustermodel aan de basis staat van een succesrijke omgeving. China heeft zich in de laatste 20 jaar geheel volgens dit model ontwikkeld. Talrijke regio’s hebben zich spontaan ontwikkeld in één bepaalde richting die vaak werd bepaald door natuurlijke achtergronden. Veel andere landen zijn bezig dit model te kopiëren omdat het bewezen succesvol is. Het is niet meer een studiemodel dat wellicht werkt. Het is een praktijkmodel dat beter werkt dan enig ander concept. Grote voorbeelden die nog gebaseerd waren op toevalligheden hebben succesvolle clusters gegeven: Silicon Valley het digicentrum, de London City het financiële centrum, Hollywood en Bollywood de filmcentra, Milaan en Parijs de modecentra. Maar ook dichter bij huis kennen we succesvolle centra: Aalsmeer, het Westland, de Rotterdamse haven, de Eindhovense technoregio, Hillegom en Lisse en de bloembollenindustrie. Maar het mooiste voorbeeld van een succesvolle cluster die ontwikkeld is op vrijwillige basis en die geleid heeft tot een groot succes is Nederland zelf. In 10 eeuwen tijd legden de Nederlanders 13.000 kilometer dijk aan. In deze dijken zijn meer stenen verwerkt dan in de piramide van Gizeh en deze stenen zijn allemaal met bootjes ingevaren vanuit Noorwegen, zonder de hulp van slaven. Op vrijwillige basis.
Een gezamenlijk gekozen doel ontwikkeld gebaseerd op vrijwillige samenwerking staat dus aan de basis van iedere succesvolle samenleving. En dat is de cruciale vraag die wij u vragen uzelf te stellen deze week: welk economisch model, kijkend naar de historie, acht ik het beste in staat om Nederland ook in de 21ste eeuw succesvol te maken. Hoe bouwen we weer dijken?
Als u dus deze week over het wetsvoorstel stemt, kijk dan verder dan productschappen. Kijk dan naar wat zij gecreëerd hebben en vooral, kijk naar de cijfers. Zijn er onder hun leiding talloze innovatieve centra ontwikkeld? Nee. Alle innovatieve centra op agrarisch gebied zijn op vrijwillige basis ontwikkeld rond 1900. Toen zijn alle grote coöperaties die we nu kennen, Raffeinsenbank en Boerenleenbank, de bloemenveilingen, de bollenveilingen, de bomenveilingen, de voedercoöperaties, de coöperatieve slachterijen enz. enz. op vrijwillige basis gestart. En u weet hoeveel succes zij hebben gehad. Vanaf de oprichting van de productschappen is er niets meer op dit gebied ontwikkeld. Omdat mensen zich vanwege het principe niet laten dwingen tot een onvrijwillige samenwerking. Zij werken samen als er een doel is, een ideaal. Als er aan het einde van de weg een betere situatie mogelijk lijkt.
Mensen met een ideaal zijn bereid om te sterven voor hun ideaal, maar niet voor geld. Zo krachtig is een ideaal en zo zwak is geld.
En daar ligt de kracht van een cluster: u kunt mensen dwingen op basis van wetgeving samen te werken. U kunt ze daarbij paaien met de zogenaamde Schilthuiskortingen op contributies, geld dus. U kunt ze daarbij stimuleren met subsidies: geld dus. U kunt ze zelfs toestaan geld aan zichzelf uit te keren zoals de Greenery alle jaren met zijn jaarlijkse 30 miljoen euro doet, geld dus. Maar nooit zal zoiets krachtig worden omdat er geen ideaal achter staat. Mensen willen er niet voor gaan, niet voor sterven. U creëert met de gerestaureerde productschappen dus een doodgeboren kind omdat het geld hebzucht creëert terwijl een ideaal onbaatzuchtigheid creëert.
En daarom werken clusters wel: zij ontstaan spontaan omdat mensen werken voor hun ideaal: een eigen zaak, een beter bestaan, omdat zij hun creativiteit kunnen ontwikkelen, omdat zij grenzeloos grenzen kunnen overschrijden. En daarom ontstonden door deze idealen rond 1900 ziekenhuizen, bibliotheken, scholen, veilingen, coöperaties en dat allemaal dankzij het mooiste clusterresultaat:
dijken
Als u dus kijkt naar wat er tussen 1900 en 1950 is ontstaan en u vergelijkt dat met wat er tussen 1950 en 2000 is ontstaan, vraag u dan af waarom de basis van onze welvaart wel in het eerste gedeelte en niet in het tweede gedeelte van de 20ste eeuw is gelegd. Iemand die de situatie niet goed heeft bestudeert zal zeggen: maar de tweede helft was toch veel welvarender? Degene die dit goed bestudeert zal echter analyseren dat weliswaar de welvaart groter was, maar dat de zaadjes voor die welvaart zijn gezaaid tussen 1900 en 1950.
Wij vragen u, nu u deze overwegingen en argumenten heeft gelezen, deze week een principiële keus te maken. Kiest u voor restauratie van het oude systeem? Kiest u voor een wijziging in de wet, een oncontroleerbare enquête zonder enige regels om beïnvloeding te voorkomen, om deze productschappen eeuwigdurend te maken? Kiest u voor een onveranderlijke maatschappij die nooit meer kan inspelen op veranderingen? Of kiest u voor een bewezen model dat heeft aangetoond dat het in staat is om te zorgen voor aanpassing aan veranderende omstandigheden en het oplossen van onmogelijke uitdagingen: vrijwillige samenwerking op basis van een ideaal.
Dat is de keuze waar u deze week voor staat.
Wij vragen u daarom te kiezen over partijpolitieke belangen heen. Wij vragen u te kiezen voor wat u in uw hart de beste keuze vindt. Wij vragen u daarbij moed te betonen om kritiek te weerstaan. Misschien valt men over u heen, is men boos en verliest u vriendjes.
Maar wellicht heeft u zelf ook een ideaal en vindt u dit belangrijker dan geld?
Als u later na uw carrière geniet van uw welverdiende rust, wilt u dan terugkijken op een dag waarbij u gekozen heeft voor de gemakkelijke weg of wilt u dan met tevredenheid terugkijken omdat u weliswaar een moeilijke weg heeft gekozen maar wel een weg die uiteindelijk heeft geleid tot een betere en succesvolle samenleving die de veranderingen van de 21ste eeuw aankon? Wij vragen u voor het laatste te kiezen en daarom deze week alle voorstellen van Minister Donner af te stemmen en een motie in te dienen om de Minister te verzoeken om samen met het Ministerie van Economische Zaken het clustermodel in Nederland te ontwikkelen.
Met dank voor lezing
Clemens Fischer
Voorzitter stichting NVAF
Westwoud
www.agrarischmanifest.nl
|
|
 |
|
|
|
