|
 |
Juli 2008
| reactie NVAF op voordracht Joustra tot voorzitter PT |
|
 |
NVAF
Persbericht
De stichting Nieuwe Vrije Agrarische Federatie (NVAF) is opnieuw bijzonder teleurgesteld in de geheimzinnigheid rond de benoemingsprocedure van de nieuwe Productschap Tuinbouw (PT) voorzitter. Met de Code Goed Bestuur speelt PT mooi weer naar de regeringspartijen (die de laatste partijen zijn die de Productschappen nog willen houden) maar de geheimzinnige konkelprocedure rondom de benoeming spreekt opnieuw andere taal. Opnieuw is binnenskamers een bestuurder benoemd. Deze keer iemand zonder enige affiniteit met de sector en een geur van geldverkwisting die in het verleden leidde tot afscheid van werkzaamheden. Daar staat tegenover dat de heer Joustra heel goede contacten heeft op ministerieel niveau waarvan de schappen beseffen dat zij dit nodig hebben nu zij de laatste jaren van hun bestaan ingaan.
Bij de benoeming van de vorige voorzitter, de heer Duizer, sprak de NVAF reeds uit dat zijn directeurschap bij LTO werd gekenmerkt door afscheidingen en dat de NVAF daarom verwachtte dat de heer Duizer geen bindende factor kon worden voor de bij PT verplicht aangesloten bedrijven. Dat is uitgekomen.
De carrière van de heer Joustra wordt de laatste 4 jaar gekenmerkt door een vijand-denken waarin mensen met afwijkende dictatoriale meningen op allerlei manieren worden bestreden door middel van afluisteren, volgen, tappen en indien nodig, arresteren en soms zelfs opsluiten. In die zin lijkt het profiel van de heer Joustra uitstekend bij PT te passen omdat ook daarin voor andersdenkenden geen plaats is. Echter, in zijn functie verdedigde de heer Joustra met verve de Nederlandse democratie en de onafhankelijke rechtspraak tegen dictatoriale denkwijzen. Kennelijk staat hij dus voor vrijheid en tegen dictatuur. Wat dat betreft meent de NVAF dat er een kans bestaat dat er wellicht een geestverwant van de NVAF binnen het bestuur van het dictatoriale PT is benoemd. Als PT onder zijn leiding de 7 zonden afschaft (verplicht lidmaatschap /geen inspraakrecht / geen motierecht / geen stemrecht / geen gekozen bestuur / eigen rechtbank waarin zij de rol speelt van aanklager, rechter en beul / dubbele petten) waardoor er pas werkelijk sprake kan zijn van Goed Bestuur, kunnen we beginnen te bouwen. Het zou zomaar kunnen dat de heer Joustra, omdat hij nieuw in de sector is, geen last heeft van tunnelvisies of oude zienswijzen. Daarom hoopt de NVAF dat hij een nieuwe lijn uitzet bij PT en haar ombouwt tot het Clustermodel zoals de NVAF dat presenteerde in mei. Uit de persberichten van PT blijkt dat deze qua terminologie het Clustermodel van de NVAF heeft omarmt, want inmiddels is het woord Cluster door PT in haar persberichten overgenomen. Wij hopen dat onder de heer Joustra niet alleen het woord maar ook de ombouwing van PT naar een vrijwillige Cluster met democratisch bestuur plaatsvindt. Mocht dit inderdaad zijn doel zijn dan wenst de NVAF de heer Joustra daarbij veel succes en biedt daarbij van harte haar diensten aan.
Clemens Fischer
voorzitter Stichting NVAF
Westwoud
http://www.agrarischmanifest.nl
|
|
|
De stichting Nieuwe Vrije Agrarische Federatie (NVAF) is verrast over het inzicht dat LTO heeft gekregen in de realiteit van dit moment. Deze realiteit komt bijna een op een overeen met wat de NVAF al sinds 2004 signaleert, namelijk dat de tijd van collectieve reclame en collectief onderzoek voorbij is. LTO constateert zelfs dat de voorsprong van de Nederlandse agrarische sector afneemt. Zij geeft daarvan het world wide web de schuld, maar de NVAF heeft al vanaf het begin van haar ontstaan gezegd dat de reden van de afname van de voorsprong is gelegen in het feit dat door de collectieve verkrijging van kennis, de bescherming daarvan door patentering onmogelijk wordt.
Wat opvalt is dat er een plan ontbreekt waarmee de bescherming en verbetering van de welvaart van Agrarisch Nederland moet worden verkregen. Daar waar innovatie en kennis de sleutel zijn van iedere economie die welvarend is, ontbreekt daarover een visie bij LTO. Dat is ook het grote verschil met de Cluster - visie die de NVAF in mei jl. heeft gepresenteerd. (voor downloaden NVAF clustermodel: http://www.agrarischmanifest.nl/ ) Deze visie is juist gebaseerd op een economische ontwikkeling binnen clusters, gebaseerd op voorsprong.
Echter de visie van LTO beslaat niet meer dan 3 pagina’s (de laatste 3 van dit document, zie hieronder) met wat losse steekwoorden. Maar de losse steekwoorden kunnen niet de angst van LTO verbergen voor de tucht van de markt. Zij wil toch de bescherming van de schappen handhaven en de mogelijkheid om via wettelijke maatregelen agrariërs gedwongen lid te laten blijven met het recht om hen heffingen te laten betalen. In plaats van door service leden aan zich te binden, blijft men hangen aan oude structuren. Het is bijvoorbeeld onduidelijk welke lading de kreet ‘publiek wat publiek moet’ dekt. Of wat ‘publiek uitvoeren van gezamenlijk belang private organisaties in een sector’ betekent. Dit lijkt erop te betekenen dat private organisaties als LTO door kunnen gaan onder het mom van algemeen belang grote sommen uit PT weg te halen. De voorbeelden van PT bestuurslid Greenery dat jaarlijks meer dan 30 miljoen van de GMO subsidies weghaalt of het Bloemenbureau dat tientallen miljoenen heffingen opslokt tonen dit gevaar aan. Bijzonder tegenstrijdig is de laatste pagina van het plan. Hoewel LTO in de analyse aangeeft dat de tijd van private initiatieven is aangebroken, grijpt men toch weer terug op het collectief. Kreten als ‘marktinformatie, marktonderzoek, sectorpromotie, productpromotie’ tonen aan dat de analyse gelijk is aan die van de NVAF maar dat de vertaling daarvan naar nieuw beleid afwezig is. Men grijpt toch weer terug naar de oude instrumenten. Ook bijzonder is het feit dat men enerzijds stelt dat de voorsprong afneemt door het web en anderzijds op de oude voet door wil gaan kennis te verkwanselen. De kreet ‘innovatie, onderzoek en kennis’ toont dit aan.
Wat met name ontbreekt in de visie van LTO is een oplossing voor de zeven zonden van de schappen:
1. Verplicht lidmaatschap
2. Geen inspraakrecht
3. Geen motierecht
4. Geen stemrecht
5. Een wetgevende macht door niet-gekozen maar benoemde bestuursleden
6. Geen onafhankelijke rechtbank. Bij een beroepszaak zijn schappen verdachte, rechter en beul.
7. Het ‘Dubbele Petten’ probleem
De NVAF concludeert derhalve dat LTO in zijn analyse goed te werk is gegaan maar terugschrikt voor de consequenties daarvan. Al met al blijft alles bij het oude. Waarschijnlijk is de wettelijke macht over collega agrariërs met andere visies en het freeriderschap om anderen voor plannetjes te laten betalen waar men zelf geen risico’s voor wil nemen, te verleidelijk om op te geven. Voor het weggeven en niet - beschermen van kennis wordt geen oplossing aangedragen. Tenslotte ontbreekt een totaalvisie op de uitdagingen van de 21ste eeuw en de oplossingen daarvoor. Ook ontbreekt in dit stuk –net als in de Toekomstvisies van de schappen- opnieuw het fenomeen van de globalisering en de antwoorden die agrariërs daarop klaar moeten hebben in de komende eeuw. Het ontkennen van deze uitdagingen wil niet zeggen dat zij ook niet bestaan. Het Clustermodel van de NVAF draagt een oplossing aan voor alle genoemde problemen en uitdagingen. Bovendien is zij gebaseerd op basis van vrijwilligheid hetgeen de activiteiten stimuleert. De kortgeleden opgerichte cluster NWP (http://www.nwp.nl/) , een van de inspiratiebronnen van de NVAF, heeft inmiddels 1400 actieve leden die ieder 1500 euro lidmaatschap betalen (http://www.nwp.nl/index.cfm/site/NWP/pageid/535A7925-9483-F005-2CAFCD6963CD3843/index.cfm/deelnemers) . Het Clustermodel is daarom veel aantrekkelijker dan het LTO model. De NVAF zet daarom haar juridische strijd tegen de niet-democratische schappen voort.
Clemens Fischer
Voorzitter Stichting NVAF
|
|
| LTO maakt scherp onderscheidin activiteiten productschappen |
|
|
’Publiek wat publiek moet, privaat wat privaat kan’
De huidige activiteiten van de zeven agrarische productschappen worden in drie delen opgesplitst en het productschap krijgt als publiekrechtelijke organisatie vooral een faciliterende functie. Dit is de kern van de visie die LTO Nederland heeft ontwikkeld op de toekomstige activiteiten van productschappen en vanmiddag in Den Haag heeft gepresenteerd. Private organisaties en bedrijven zullen zelf meer aan het roer gaan zitten in de aansturing en profilering van de werkzaamheden van de productschappen.
Volgens de LTO-visie behoren belangrijke activiteiten als belangenbehartiging en de externe beleidsadvisering niet meer bij de schappen, maar bij de private organisaties. Ook de lobby-activiteiten in Nederland en internationaal worden een zaak van de private organisaties, alsook bijvoorbeeld merkpromotie. De visie is een eerste stap naar veranderingen bij de productschappen, waarover LTO binnenkort gaat praten met andere ketenpartijen die zitting hebben in de productschappen.
‘Publiek wat publiek moet, privaat wat privaat kan’. Dat is een notendop de visie van LTO op de toekomstige activiteiten van de productschappen. Hun werkzaamheden zullen voor een belangrijk deel bestaan uit basisactiviteiten, die een algeheel sectorbelang én het algemeen maatschappelijk belang dienen.
Naast de basisactiviteiten onderscheidt LTO Nederland aanvullende activiteiten, waarbij keuzes, invulling en regie bij het bedrijfsleven liggen. Verder zijn er nog activiteiten buiten het publieke domein, die volledig (financiering, uitvoering en aansturing) door het bedrijfsleven worden opgepakt.
Tot de basisactiviteiten van schappen behoren bijvoorbeeld voedselveiligheid, dier- en plantgezondheid, arbeidsmarktbeleid en de gezondheid en veiligheid van alle werkenden in een sector. Bij onderzoek en innovatie ligt het accent op voedselveiligheid, gezondheid en duurzame ontwikkeling. Bij de aanvullende activiteiten ligt de nadruk op marktinformatie en -onderzoek, dierenwelzijn, product- en sectorpromotie en medebewind. De functie van productschappen wordt die van een facilitair bedrijf, dat vooral ondersteunend werkt en bijvoorbeeld heffingen int.
Dynamiek en ingrijpende veranderingen kenmerken de huidige land- en tuinbouw, aldus LTO Noord-directeur Ton van Vuren, die de projectgroep heeft geleid bij het ontwikkelen van de LTO-visie. De publieke en politieke discussies over de activiteiten en positie van de productschappen duren voort. De verdergaande schaalvergroting en toenemende samenwerking in ketens zijn voor LTO ook drijfveren voor veranderingen bij de schappen, zo lichtte hij toe. In het maatschappelijk bestel is een verschuiving gaande van collectieve naar private verantwoordelijkheid en privaat initiatief. Aan de kant van de verwerking en afzet van producten zijn grote fusies doorgevoerd in bijvoorbeeld sierteelt-, suiker- en zuivelsector. Bovendien is een wetswijziging van de PBO in de maak, waar LTO nu deels op voorsorteert.
Voorzitter Albert Jan Maat van LTO Nederland zei vanmiddag dat het er niet om gaat om drastisch te snoeien in de activiteiten van de schappen, maar veel meer om wie er aan het stuur zit. ,,We zien weldegelijk de toegevoegde waarde van de productschappen, mits hun activiteiten naadloos aansluiten bij die van de private organisaties.” Voor LTO is volgens hem leidend dat de zaken efficiënt worden aangepakt, de sectorale herkenbaarheid wordt geborgd en een blijvende koppeling tussen algemeen en gemeenschappelijk belang.
|
|
 |
|
|
|
