|
 |
Veterinairarchief
van Maart 2002
| Blackhead ziekte, een nieuwe bedreiging? |
 |
Al enkele jaren lang wordt de veehouderij geconfronteerd met het feit dat er steeds minder additieven in het mengvoer mogen worden gebruikt. Het lijkt er nu sterk op dat ook anti- blackhead middelen niet meer mogen worden toegepast in de kalkoenvoeders.
Per 15 mei 2002 is het verboden om het anti-blackhead middel dimetridazol, dat al jaren gebruikt wordt tegen ‘zwarte koppen ziekte’ bij kalkoen, door het voer te mengen. Dit middel zou kankerverwekkende eigenschappen bezitten en vooral schadelijk zijn voor de mensen die er mee werken. Het verbod zou niet zo erg zijn ware het niet dat het enige alternatief dat nog voorhanden was, het middel nifursol, wellicht door Brussel op een nog kortere termijn verboden gaat worden. Ook dit middel zou kankerverwekkend zijn.
Als klap op de vuurpijl moeten we u ook nog melden dat de dierenartsen geen officieel geregistreerd middel tegen deze ziekte ter beschikking staat. Het alternatief dat mogelijk nog toegepast mag worden is ronidazol. Indien dit middel als ‘grondstof’ wordt ingezet, de nodige logboeknotities worden vastgelegd en de wachttermijn van 28 dagen in acht wordt genomen, zou dit middel mogen worden ingezet. Er zijn echter ook signalen dat behandelde kalkoenen niet meer in de voedselketen mogen komen. Met andere woorden, de Europese kalkoenhouderij heeft een fors probleem.
Blackhead is een ziekte die met name bij kalkoenen, fazanten en patrijzen voorkomt. Een uitbraak kan wel een sterfte van 30 tot 70% tot gevolg hebben. De dieren die het overleven, hebben een dusdanige beschadiging van de organen opgelopen dat ook zij niet meer de gewenste gewichten halen. Blackhead is een ontsteking van de lever en de blinde darm en wordt veroorzaakt door een eencellig organisme, Histomonas meleagridis. Dit eencellig organisme leeft buiten de kalkoen in de eieren van het wormpje Heterakis gallinarum, dat op zijn beurt weer voorkomt in o.a. regenwormen en insecten. Dat is ook de reden dat vroeger de ziekte veel voorkwam bij buitenlopende dieren en bij dieren op onverharde vloeren. De incubatietijd bedraagt 7 tot 12 dagen. Specifieke verschijnselen zijn aan de dieren niet waar te nemen; de dieren zijn zeer sloom, laten de vleugels hangen, bewegen vreemd en hebben de ogen gesloten. Specifiek is wel dat na een tijd de dieren zwavelgele mest gaan maken als gevolg van de leverbeschadiging. De kop kleurt soms ook wat blauwachtig en donker.
De kalkoenhouderij heeft dus te maken met een forse bedreiging. Natuurlijk zijn de productschappen, de NOP, de mengvoederindustrie en de Gezondheidsdienst actief bezig om de politici en de beleidsmakers te waarschuwen voor de gevaren die hun beslissing met zich meebrengt. Of die lobby sterk genoeg is moeten we afwachten.
Als kalkoenhouder kunt u nu alvast nadenken wat op uw bedrijf de kritische punten zijn. Laat de kalkoenen niet over de grond naar de afmeststal lopen. Waak ervoor dat de kalkoenen met grond in aanraking komen (wormen). Zorg voor schone laarzen en kleding voor bezoekers. Voorzie met name de laadploegen van bedrijfseigen kleding.
Ir Johan Rooyakkers
De Heus Koudijs
|
|
 |
|
|
|
